Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

KΡΗΤΙΚΗ ΡΙΓΑΝΗ

photo by lambley.com.au
Μια πολύ διαφορετική και εντυπωσιακή ρίγανη μόνο από την Κρήτη… το Origanum microphyllum ! ! !

Αυτή η ρίγανη, με έντονη μυρωδιά (άρωμα μεταξύ λεβάντας και ρίγανης), απαντάται μόνο στην Κρήτη και πουθενά αλλού στον κόσμο (ενδημικό της Κρήτης)! Χρησιμοποιείται όπως η κοινή ρίγανη, αλλά για τους Κρητικούς που γνωρίζουν, οι ιδιότητές της είναι ακόμα πιο ισχυρές από την κοινή ρίγανη: ισχυρά αντιμικροβιακή, εντομο-απωθητική και πολλά άλλα ! ! !
Ανθίζει τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο και συλλέγεται την ίδια περίοδο. Χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική, τη μαγειρική, και την αρωματοποιία. Έχει παρόμοιες ιδιότητες με το θυμάρι και από την αρχαιότητα τη χρησιμοποιούσαν σε πολλές περιπτώσεις νευρικών παθήσεων, ιδανική για την αντιμετώπιση του κρυολογήματος. Συχνά σερβίρεται ως βραστάρι (ρόφημα) με μαλοτήρα.

See more at: http://www.mykriti.gr/arthrografoi/yourkriti/item/3894-poia-einai-i-mantzoyrana-origanum-microphyllum#sthash.wTwkFAHa.dpuf

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

ΣΑΝΣΕΒΕΡΙΑ

Το όνομα της το πήρε προς τιμή του Raimondo di Sangro (1710-1771), πρίγκιπα του San Severo της Ιταλίας, ο οποίος υπήρξε πιστός προστάτης της κηπουρικής. Μπορούμε να την βρούμε και ως "Sanseveria" ή "Sanseviera" και η σύγχυση προκύπτει επειδή και η αντίστοιχη περιοχή στην Ιταλία συλλαβίζεται με δύο διαφορετικούς τρόπους.
details-images
Sansevieria spp.
Η Σανσεβέρια (Sansevieria) είναι ένα γένος με 70 είδη ανθοφόρων φυτών της οικογένειας Ruscaceae, ενδημικό στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Τα περισσότερα είδη είναι ενδημικά της Αφρικής. 
Το όνομα της το πήρε προς τιμή του Raimondo di Sangro (1710-1771), πρίγκιπα του San Severo της Ιταλίας, ο οποίος υπήρξε πιστός προστάτης της κηπουρικής. Μπορούμε να την βρούμε και ως "Sanseveria" ή "Sanseviera" και η σύγχυση προκύπτει επειδή και η αντίστοιχη περιοχή στην Ιταλία συλλαβίζεται με δύο διαφορετικούς τρόπους.
Οι ονομασίες που θα την βρούμε είναι: "γλώσσα της πεθεράς", λόγω της αιχμηρότητάς του σαν φυτό. "Φυτό του Φιδιού ", λόγω του σχήματος των φύλλων. Στην Ιαπωνία το αποκαλούν επίσης Ουρά της Τίγρης. Στη Βραζιλία είναι ευρέως γνωστό σαν σπαθί του Αγ.Γεωργίου, λόγω του σχήματός του που μοιάζει με λεπίδα σπαθιού.
Στην Κίνα φυλασσόταν σαν φυτό θησαυρός στα σπίτια λόγω των οχτώ θεών που εφάρμοζαν τα οχτώ πλεονεκτήματά τους σε αυτόν που μεγάλωνε το φυτό. Τα πλεονεκτήματα αυτά περιλάμβαναν μακροζωία, ευημερία, εξυπνάδα, ομορφιά, καλλιτεχνία, ποιητικό ταλέντο, υγεία και δύναμη.
Είναι ποώδες πολυετές φυτό, με ριζωματώδεις ρίζες. Ξεκινάει από 20εκ. έως 3μ. ύψος, σχηματίζοντας συχνά πυκνές συστάδες που ξεκινούν από ένα εξαπλωμένα ριζώματα από καταβολάδες.
Τα φύλλα της είναι διατεταγμένα σε ροζέτα, συμπαγή και ινώδη, λογχοειδούς μορφής. Το χρώμα των φύλλων είναι έντονο πράσινο με ανοιχτόχρωμους χρωματισμούς ή σκούρο πράσινο με πλαϊνές ανοιχτόχρωμες λωρίδες. Αποθηκεύουν νερό στο εσωτερικό τους, γι' αυτό και αντέχει την ξηρασία
Τα άνθη της είναι σχεδόν ανύπαρκτα, συγκεντρώνονται σε ταξιανθίες και έχουν ένα λευκοπράσινο χρώμα, καθώς αναδύουν και ευχάριστο άρωμα. Οι καρποί είναι κόκκινα ή πορτοκαλί μούρα.
Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με διαίρεση, και με μοσχεύματα φύλλων. Στη δεύτερη περίπτωση τα φυτά που προκύπτουν είναι πράσινα.
Καλό είναι να τοποθετηθεί σε φωτεινό σημείο, όχι όμως άμεσα εκτεθειμένο στον ήλιο, καθώς και σε προστατευμένες θέσεις από ρεύματα. 
Δεν έχει ανάγκη από πολύ πότισμα, επειδή η ρίζα έχει την τάση να σαπίζει. Το πότισμα θα πρέπει να γίνεται με φειδώ, περίπου μια φορά το μήνα. Καλό επίσης θα ήταν να μην ψεκάζετε νερό επάνω στα φύλλα και να τα καθαρίζεται με ένα υγρό πανί, αποφεύγοντας την χρήση γυαλιστικών φύλλων.
Κάθε 4 βδομάδες μπορείτε να της ρίχνεται λίπασμα και κάθε χρόνο θα πρέπει να της αλλάζεται γλάστρα. Όταν το φυτό είναι μεγάλο κάθε δύο χρόνια. 

Είδη 
Η Sansevieria trifasciata είναι δημοφιλή φυτά εσωτερικού χώρου σε περιοχές με εύκρατο κλίμα.
Η Sansevieria trifasciata είναι ένα είδος ενδημικό της τροπικής δυτικής Αφρικής από την ανατολική Νιγηρία ως το Κονγκό. Είναι ένα αειθαλές ποώδες πολυετές φυτό που σχηματίζει πυκνές συστάδες, με σκοπό να απλώσει το έρπον ριζικό του σύστημα που βρίσκεται πότε πάνω και πότε κάτω από το έδαφος. Τα άκαμπτα φύλλα του φυτρώνουν κάθετα ως προς το έδαφος και σχηματίζουν μια βασική ροζέτα. Τα ώριμα φύλλα έχουν χρώμα σκούρο πράσινο με οριζόντιες γραμμές σε ανοιχτό γκριζοπράσινο και συνήθως έχουν μήκος 70–90εκ. και πλάτος 5–6εκ.
Η Sansevieria ehrenbergii (Μπλέ Σανσεβέρια, Σπαθωτή Σανσεβέρια, Oldupai, ή East African Wild Sisal) είναι ένα ανθοφόρο φυτό που αναπτύσσεται στη βόρειο ανατολική Αφρική και επίσης στη Σαουδική Αραβία. Τα ώριμα φύλλα είναι σκούρα πράσινα και συνήθως έχουν μήκος 0.5-1.5μ. και πλάτος 2.45-8.0εκ. Τα φυτά φυτρώνουν σε πυκνές συστάδες και πολύ κοντά το ένα με το άλλο.

Στην υγεία...

Σύμφωνα με μελέτες, ορισμένα είδη της χρησιμοποιούνται στην κατασκευή σπάγκου. Η ρίζα, μασιέται για αντιμετώπιση των κοιλιακών πόνων, διάρροιας και αιμοροϊδων. Η σκόνη από τη ρίζα, απλώνεται στις πληγές για επούλωση, ενώ ο χυμός από τα φύλλα, εφαρμόζεται τοπικά για τους πόνους των αυτιών και των δοντιών. 
Οι επιστήμονες βρήκαν ότι στα φυτά αυτά περιλαμβάνεται αιμολυτική σαπογενίνη βάση στεροειδών ορμονών και διάφορα οργανικά οξέα.
Ασθένειες
  • Σήψεις του λαιμού, των ριζών και των φύλλων : Αποφεύγετε το υπερβολικό πότισμα και διατηρήστε σε άριστο επίπεδο την αποστράγγιση του χώματος ή της γλάστρας. Αφαιρέστε τα μέρη του φυτού που έχουν προσβληθεί. Μόλις διαπιστώσετε τα πρώτα συμπτώματα, χορηγήστε ειδικό μυκητοκτόνο στο έδαφος.
  • Λεπιοειδής ή Βαμβακώδης ψώρα : Παρουσιάζει μεγάλες λευκές νιφάδες, που κάνουν το φυτό κολλώδες, συνήθως κοντά στον κορμό και στα πιο νεαρά φύλλα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε παραφίνη σε συνδυασμό με ένα ειδικό εντομοκτόνο.
  • Νεκρωτικές κηλίδες που έχουν καφέ χρώμα, οι οποίες περιβάλλονται από ένα στεφάνι πιο σκούρου χρώματος. Για την απαλοιφή των συγκεκριμένων κηλίδων, χρησιμοποιήστε μια αγωγή με ένα μυκητοκτόνο με βάση το χαλκό.
ΠΗΓΗ:gardenmagazine.gr

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

O μύθος της Περσεφόνης

Tις αλλαγές των εποχών, οι Αρχαίοι Έλληνες τις απέδιδαν σε θεϊκή παρέμβαση.
Ένας από τους πιο όμορφους μύθους της Ελληνικής μυθολογίας, είναι η ιστορία της Περσεφόνης, κόρης της θεάς Δήμητρας και του Δία, την οποία ερωτεύτηκε ο θεός Πλούτωνας και την πήρε μαζί του στον Κάτω Κόσμο.
Σύμφωνα με τον μύθο, η Δήμητρα, η οποία ήταν η θεά της καρποφορίας και της γονιμότητας και υπεύθυνη για την καλή σοδειά και την άνθιση της φύσης είχε κάνει την όμορφη Περσεφόνη με το θεό Δία.
Όμως μία μέρα που η νεαρή μάζευε λουλούδια στο Νύσιον πεδίον, παρέα με την θεά Αθηνά, την Αρτεμη και τις Ωκεανίδες νύμφες, ξαφνικά άνοιξε η Γη και ξεπήδησε από μέσα ο Πλούτωνας με το σκοτεινό του άρμα και την άρπαξε, όμως κανείς δεν πρόλαβε να τη σώσει και τις κραυγές της δεν τις άκουσε κανείς, παρά μόνο η Εκάτη και ο Ηλιος.
Θλιμμένη η Δήμητρα που έχασε την κόρη της, μάρανε την πλάση, οι σοδειές δεν καρποφορούσαν πια και τα λουλούδια δεν άνθιζαν. Τότε ο Ηλιος την λυπήθηκε και της είπε ότι την έκλεψε ο Πλούτωνας κι έτσι η Δήμητρα πήγε να τη ζητήσει πίσω.
Ομως ούτε και ο Πλούτωνας ήθελε να χάσει την αγαπημένη του, κι έτσι κατέληξαν σε έναν διακανονισμό, η Περσεφόνη να είναι στη Γη 8 μήνες με την μητέρα της και 4 στον Κάτω Κόσμο μαζί του και μάλιστα για να το εξασφαλίσει αυτό, της έδωσε να φάει καρπό ροδιού για να ξαναγυρίσει.
Ετσι τους 4 μήνες που η Περσεφόνη, σύμφωνα με τον μύθο, βρισκόταν στον Κάτω Κόσμο, στη Γη η Δήμητρα ήταν δυστυχισμένη και πάγωνε την πλάση κι έτσι κυριαρχούσε ο χειμώνας, ενώ οι υπόλοιποι 8, ήταν μήνες ανθοφορίας γονιμότητας και καλοκαιρίας αφού η Δήμητρα είχε την κόρη της ξανά.
Τη φυσική θεωρία της βλάστησης και του αγροτικού κύκλου του μύθου, διατύπωσαν πρώτοι οι Στωϊκοί φιλόσοφοι, υποστηρίζοντας ότι η Περσεφόνη ταυτίζεται με τα δημητριακά και η απουσία της με τη φύλαξή τους στο υπέδαφος, ενώ η απαγωγή της είναι η αλληγορία του κύκλου της ευφορίας της φύσης: η κάθοδος της Κόρης στον Κάτω κόσμο κάθε φθινόπωρο ταυτίζεται με την απουσία των καρπών, οι οποίοι αναφύονται την άνοιξη με την άνοδό της.
Ο μύθος έχει επίσης αποκτήσει και ανθρωποκεντρικό συμβολισμό που σχετίζεται με τον γάμο και το θάνατο αλλά και με τον τραυματικό χωρισμό της μητέρας από την κόρη και την επανασύνδεσή τους.
iefimerida.gr